Stewardess

Afgelopen Maandag was ik wederom op weg naar China. Met het Malév vliegtuig naar het afschuwelijke Paris Charles de Gaulle om vervolgens door te reizen naar Hong Kong.

Ik werd s’ochtends door een taxi thuis opgehaald, omdat ik de auto achter wilde laten voor mijn moeder die een dag later zou arriveren. Dit was een relaxte manier om de reis te beginnen, maar de relaxtheid verdween toen ik de vertrekhal binnenstapte. Het was ongemeend druk. De rijen voor de balies barsten de voegen uit. Gelukkig heb ik vanwege het vele reizen het privilige om aan de business balie in te checken. Normaal staan hier ik de vriendelijkste en knapste grondstewardessen maar in dit geval niet.

In plaats van goedemorgen meneer, mag ik uw reisdocumenten? Wilt u een plaats aan het raam of in het gangpad (beide vragen voorzien met een verleiderlijke glimlach), was er de sneer, waar is je ticket, vervolgd met een Mhuh toen me de beide boardingpassen werden overhandigd. Toen ik daarop vriendelijk vroeg of ik aan het gangpad zat, werd me duidelijk gemaakt dat die vraag niet op prijs werd gesteld. Waarschijnlijk was ze ongesteld, zwanger, of had ze ruzie met haar echtgenoot.

Eenmaal in het vliegtuig, nam ik de Elsevier en begon te lezen. Terwijl ik me verdiepte in wat terechte kritiek op ons links / christelijk kabinet, werd ik daar een vriendelijke stem uit mijn artikel weggetrokken met de vraag: wilt U een kaas of een ham sandwich? Dit werd me met hetzelfde schattige accent gevraagd dat Gabi gebruikt wanneer ze Nederlands poogt te spreken. Na haar vraag keek ze me glimlachend aan met een blik die vroeg voor een comlimentje vanwege haar poging om Nederlands te spreken. Daar voldeed ik dan ook aan. De rest van de vlucht kreeg ik net een beetje extra service, wat het debacle op het vliegveld deed verbleken.
Toen ik met lichte vertraging in Parijs aankwam, was mijn goede bui echter zo weer weg geslagen. Had ik al gezegd dat dit een verschrikkelijk vliegveld is. Na landing moet je eerst uit de landingszone, om vervolgens te zoeken naar de bus die je van de ene naar de andere terminal moet brengen, om erachter te komen dat er weer eens gestaakt wordt, zodat je het halve vliegveld door kan rennen om vervolgens weer door de douna te moeten, om zwetend je twaalf uur durende vlucht te beginnen.

Bagage perikelen

Dit jaar ben ik inmiddels al drie keer richting Hong Kong / China gereisd. En in het recente verleden vele malen meer.

Tot nu toe had ik nog geen enkele maal problemen gehad met mijn bagage, wat op zich natuurlijk best verwonderlijk is. Echter mijn voorlaatste vlucht was de dag na het ongeval op Heathrow en natuurlijk vloog ik via Heathrow.

In het vliegtuig in Budapest hoorden we (ik reisde samen met een collega, met verschillende bestemmingen in China) dat er een vertraging van anderhalf uur zou zijn en de overstaptijd was een uur en vijftig minuten. Het resultaat was dat we bij aankomst in Heathrow het halve vliegveld hebben doorgerend (het feit dat ik een half uur moest bijkomen van deze actie geeft aan dat ik toch iets meer moet bewegen). En we haalden het vliegtuig nipt.

Onze bagage was echter niet zo gelukkig. Jammergenoeg was alle bagage op Zsigmond's naam ingecheckt. In mijn bagage bevonden zich een heleboel onderdelen benodigd voor productie in China, wat het geheel nog een beetje interessanter maakte.

Toen ik eindelijk om tien uur s'avonds in mijn hotel arriveerde zonder bagage, waren alle winkels dicht, dus de dag erna moest ik dezelfde kleren weer aan en ik kon geen deo gebruiken. De kraag van mijn voormalig wit shirt was inmiddels grijs grauw.

De volgende dag na het werk naar een winkel om kleren te kopen op kosten van British airways. Twee nieuwe shirts, twee paar ondergoed en twee paar sokken. Natuurlijk ook wat Deo ingeslagen.

De shirts pasten, maar de sokken en het ondergoed was te klein alhoewel ik wel de grootst mogelijke maat had gekocht. Dus twee dagen met een piepend stemmetje rondgelopen.

Twee weken geleden arriveerde ik weer in Hong Kong en hadden ze vergeten de bagage naar China door te sturen. Ik hoop dat de vloek van de missende bagage snel ophoudt.

Krokodil

Afgelopen twee weken was ik weer eens in China voor mijn werk en toen ik op een vrije avond in de supermarkt rondliep zag ik de volgende delicatesse tentoongespreid. Met behulp van een scherp slagersmes kon je zelf een stukje afsnijden.

Kater

Naast mij is er op dit moment nog een andere Europeaan hier om gereedschappen af te nemen. En blijkbaar zijn wij op dit moment de grootste klanten van deze gereedschapmaker. En dat is natuurlijk reden voor een feestje, dus op zaterdag avond na het werk werden we uitgenodigd voor een luxuees diner, waarbij een groot zeevruchten banket werd opgediend. De krab en de kreeft waren verrukkelijk en ook de andere gerechten vielen in de smaak.

Na dit eten werden we wederom een keer uitgenodigd voor een Karaoke avond, in een luxe ingerichte kamer zaten we met een man of acht en nadat het bier was ingeschonken kwamen de rijen met meisjes voorbij, waaruit je je gezel voor de avond moest kiezen. Ik moet zeggen dat ik dit toch een enigszins beschamend moment vind omdat het een soort koekeuring lijkt. De rest van de avond zit het gekozen schepsel dan ook naast je, om je bier bij te schenken, je hand vast te houden en voor je te klappen als je weer eens uiterst vals een liedje hebt meegezongen. Omdat ze dan na een uurtje een beetje verveeld begint te worden omdat je geen klinker met haar kunt communiceren, komen de dobbelstenen op tafel en wordt er een drankspelletje gespeeld.

De president van de firma heeft zijn vaste meisje en hij was niet de enige. Op het einde van de avond vond er een discussie plaats tussen de president en zijn liefje, waarop ze betraand de locatie verliet. Het lijkt dat zij toch wat meer van hun "relatie" begint te verwachten.

Rond een uur of twaalf was het afgelopen en werden we naar het hotel terug gebracht. Het aanbod van onze gezelschapsdames om mee te komen sloegen we vriendelijk af. Ik had na deze avond wel trek in meer pilsjes gekregen en nadat ik de laptop op mijn kamer had geplaatst ging ik weer terug op zoek naar een kroeg. Toen ik net aan de receptie stond om hierom te vragen zag ik mijn Duitse vriend langskomen. Hij gebaarde me mee te gaan, want hij wist wel een leuke kroeg in de buurt.

Hier aangekomen werden we direct door een heel gezelschap begroet en vanaf dat moment wordt de herinnering een beetje vaag. Tijdens dit drinkgelag ontving ik nog een lief sms-je van mijn lief, maar ik was ondanks de bierconcentratie slim genoeg om haar die dag niet op te bellen. Dat heb ik de volgende dag gedaan, toen ik s'avonds eindelijk de kater een beetje had weggewerkt.

Chinese hotelbar

Aangezien ik gisterenavond nog moest werken, besloot ik de uitnodiging voor een avondje karaoke bar af te slaan. In plaats daarvan heb ik me na een goed diner op mijn hotelkamer teruggetrokken om nog wat werk uit te sturen. Toen ik hiermee klaar was, besloot ik nog even voor de gezelligheid in de hotelbar een pilsje te gaan drinken.

De bar was gevuld met in totaal zes mensen, waarvan er vijf personeel waren. Ik was de zesde persoon. Ik trok me hier verder niets van aan. Gelukkig had ik een boek meegenomen, waardoor ik me toch nog wel kon entertainen. Na korte tijd was mijn flesje bier leeg. Ondanks het feit dat ik een vijf op een bediening had, viel het niemand op dat mijn flesje leeg was. Ik moest dus aandacht gaan trekken om niet uit te drogen.

Na het tweede flesje besloot ik me weer terug te trekken op mijn hotelkamer, waar het bier uit de minibar goedkoper was en de service een stuk sneller.